Nemo armor af!
Gisteravond heb ik de groene onderdelen allemaal af kunnen maken en het resultaat is lekker donker. Zoals ik ook voor ogen had. Meer foto’s, tekst en uitleg na de klik.
Gisteravond heb ik de groene onderdelen allemaal af kunnen maken en het resultaat is lekker donker. Zoals ik ook voor ogen had. Meer foto’s, tekst en uitleg na de klik.
Ik kreeg klachten dat ik me niet uit moest laten over mijn persoonlijke leven, maar alleen maar over Gundam. Zo gezegd, zo gedaan ;) Hier een post alleen maar over mijn gundamactiviteiten…
Allereerst heb ik op vreemde wijze een mooie manier gevonden om afgebladderde verf te maken. Ik was er al een tijdje naar op zoek en vond dingen die met haarlak werkten, maar dan moest eerst het hele model in de silver verf gezet worden. Duurt lang. Geen zin. Kortom, gaat niet werken. Op de een of andere manier moest ik die verf dus achteraf aanbrengen. Alles met een kwastje doen zag ik ook niet zitten, totdat… Ik was aan het drybrushen met wat zilver verf. En de plek waar ik mijn kwast elke keer afveeg zat dus vol met zilver verf die een beetje was opgedroogd. Bij een stuk van de armor had ik de buitenkant in die zilver vlek liggen terwijl ik de binnenkant aan het drybrushen was. Dat gaf een verdomd mooi resultaat! Nu nog kijken of het ook werkt met emailverf zodat ik het nog een beetje kan bijwerken zonder onderliggende verflagen op te lossen! Natuurlijk was er nog veel meer voortgang bij de Nemo.
Verder ben ik verder gekomen met het figuurtje en het schild van de Strike, maar die liggen een beetje stil moet ik eerlijk zeggen. Ook de RX-178 MkII is wel wat gevorderd, maar daar zal het voorlopig ook wel even bij blijven denk ik…
Er is wat verf mee gekomen bij het weghalen van de tape bij het figuurtje, maar daar moet toch nog weer wat over heen komen. Daar komt nog bij dat die figuurtjes lang niet zo leuk zijn als een Master Grade, hehe.
Wat een zoetsappige titel voor deze post, maar het is wel de zoetsappige titel van een heerlijke film. Een feel good movie die eigenlijk best treurig is, maar toch ook weer niet… In ieder geval krijg ik kippevel bij dit nummer. De hele dag al:
Verder ben ik natuurlijk ook nog wel aan de slag gegaan met wat plastic! Hoe kan het ook anders, want nu ik nog moet wachten op de verf van RainbowTen geeft me dat mooi wat tijd om de onderdelen klaar te maken voor de verf! Als oefening heb ik er ook maar het schild bij genomen van een Aile Strike… Ik was de kit bijna vergeten, maar dit stuk geeft me mooi wat oefen ruimte. Ik kleur hem simpel en zoals hij hoort, maar leef me dan vervolgens uit met een olieverf wash, haarlak-methode en met poeders… Ik ben erg benieuwd hoe me dit af zal gaan. Met name de haarlak sessie, daar heb ik al genoeg moois van gezien.
Ow, de arme Kira Yamato die bij de Strike kwam heb ik ook maar voorzien van een primertje…
Een tamme zaterdag was blijkbaar wat ik nodig had om de Kaempfer af te maken. Een zijdeglans lak laagje een een foto sessie die nu hier terug te vinden is waren alles wat er nog voor nodig was. Verder nog een beetje aan de Nemo geknutseld en vooral lekker ontbeten.
Vorige week had ik het er nog met een collage over. Dat het bloggen mij toch zwaarder afgaat dan vroeger. Af en toe heb ik het gevoel dat ik niets te melden heb… Ja vorige week heb net op tijd de Belastingdienst laten weten hoeveel ik nu verdien etc. Maar af en toe lijkt het alsof er niet veel meer gebeurd op een dag. Ik werk dan ook gewoon, dus dat ’scheelt’ ook waarschijnlijk wel. Pfoe, ik hou het ook gewoon alweer voor gezien, ha-ha!
Vandaag was het zover! Onze auto is gebouwd! Driewerf hoera voor de Polen die onze Ford Ka in elkaar hebben gedraaid. Nu moet hij nog vanuit het Oosten naar Keulen en dan wachten op de ‘Fahrbrief’. Papperassen gezeik dus, maar dat mag de pret niet drukken.
In de categorie papperassen ben ik vandaag druk geweest om met Nicki het jaarverslag van het studentendecanaat van ArtEZ te drukken en voor te bereiden voor verdere afwerking. Er liggen nu nog 100 boekjes te wachten om gevouwen, geniet en schoon gesneden te worden. En dat allemaal met de hand.
Wat handwerk betreft; Nemo. Weer een stukje verder. Het geheel ligt nu alleen een beetje stil omdat ik moet wachten op een bestelling verf vanuit het land van de reizende zon. Tot die tijd kan ik vrij weinig doen. Wel heb ik besloten om deze kit te verouderen d.m.v. ‘paint chipping’ of tewel afgebladderde verf op plekken die aan hevige slijtage zijn onderworpen. Een mooi voorbeeld daar van is deze Zaku. Subtiel en voorzichtig. Zo zie ik het graag!
Powered by WordPress | Based on the Aeros Theme